Kolej na kolej

Strona główna » Austria

Archiwum kategorii: Austria

Plany nowych nocnych pociągów

Belgijska firma Moonlight Express ogłosiła, że zamierza uruchomić nocny pociąg między Brukselą a Berlinem przez Liège od kwietnia 2022. Planowany czas podróży to 12 do 13 godzin.

Dworzec Bruxelles-Central (zdjęcie: shutterstock)

Firma została założona przez dwóch belgijskich przedsiębiorców Louisa Lammertyna i Louisa de Jaegera, którzy twierdzą, że chcą stworzyć „magiczne doświadczenie podróży nocnym pociągiem”. Moonlight Express ma być integratorem usługi transportowej i prowadzi rozmowy z kilkoma partnerami, którzy będą operować poszczególne elementy serwisu pasażerskiego.

Ceny biletów mają się zaczynać od €49 (około 240 zł) od osoby za miejsce sypialne w kilkuosobowym przedziale. Moonlight Express zamierza przyciągnąć również brytyjskich pasażerów oferując im dogodne połączenia z pociągami Eurostar pomiędzy Brukselą i Londynem.

Dla porównania: w kwietniu 2020 nie ma bezpośrednich połączeń Bruksela-Berlin. Przejazd z przesiadką w Kolonii trwa około 7 godzin a bilet (2. klasa, miejsce siedzące) kosztuje od €80 do €150, zależnie od pory wyjazdu.

Tego samego dnia European Sleeper, holenderski startup, ogłosił że na wiosnę 2022 uruchomi nocny międzynarodowy pociąg sypialny na trasie Bruksela – Antwerpia – Rotterdam – Amsterdam – Berlin – Drezno – Praga. Projekt wydaje się być bardziej zaawansowany niż ten powyżej, bo European Sleeper zawarł już porozumienie z czeskim operatorem Regiojet, który ma dostarczyć większość taboru i prowadzić pociągi w Niemczech i Czechach. W Belgii operatorem ma być państwowy przewoźnik SNCB, co do Holandii nie ma jeszcze decyzji.

Louis de Jaeger z Moonlight Express nie obawia się konkurencji Regiojetu. Twierdzi, że będzie zapotrzebowanie na dwa nocne pociągi, a poza tym będą one kursować po różnych trasach i odjeżdżać o różnych godzinach.

O wcześniejszych projektach rozszerzenia sieci nocnych pociągów w Europie pisałem tutaj i tutaj. Jak na realizację tych wszystkich planów wpłynie pandemia????


Austrian Airlines odsyłają pasażerów do pociągów

W zamian za rządową pomoc w wysokości 600 milionów euro narodowy austriacki przewoźnik Austrian Airlines od 20 lipca 2020 przestanie latać między Salzburgiem a Wiedniem (około 300 km). Jest to rozwiązanie podobne do zaoferowania liniom lotniczym Air France siedmiu miliardów euro przez rząd francuski, pod warunkiem zaprzestanie lotów na większości tras krajowych.

Austrian Airlines proponuje w zamian szybkie pociągi AIRail kursujące co godzinę między Salzburgiem a wiedeńskim lotniskiem od 5:00 do 20:30. Pociągi te będą miały numery takie jak dla rejsów Austrian Airlines (OSnnnn), co w praktyce oznacza, że w przypadkach opóźnień czy odwołanych kursów podróżujący tymi pociągami będą mieli takie same prawa do odszkodowania jak pasażerowie samolotów.

austriacki pociąg AIRail

Czas przejazdu pociągiem miedzy lotniskiem w Wiedniu a Salzburgiem to niecałe 3 godziny. Bilet kolejowy na AIRail kupiony w Salzburgu będzie ważny również jako karta pokładowa na lotnisku.

Nie jest jasne jak na tę zmianę zareagują pasażerowie, którzy do tej pory rozpoczynali lot w Salzburgu. Lepszą alternatywą może być lotnisko w Monachium, odległe o niecałe 200 km, dokąd można dojechać częstymi pociągami w 2 godziny 15 minut. A z Monachium można dolecieć do więcej miejsc niż z Wiednia.

Nocny pociąg Wiedeń-Bruksela

Nocne pociągi wracają do mody….. Austriackie koleje państwowe (Österreichische Bundesbahnen, ÖBB) uruchomiły nocne połączenie Nightjet między kilkoma miastami w Austrii i Brukselą. Pociąg NightJet

Od 19 stycznie 2020 nocne pociągi kursują dwa razy w tygodniu, z ograniczeniami w okolicach Wielkanocy. Będą wyruszały dwa pociągi, jeden z Wiednia o 20:38 , a drugi z a drugi z Innsbrucku o 20:44, oba w niedziele i środy. Zostaną one połączone w Norymberdze, a w drodze zatrzymują się w Linzu i Monachium . Przyjazd do Brukseli o 10:45, czyli po mniej więcej 14 godzinach.

Z Brukseli pociąg odjeżdża w w poniedziałki i czwartki o 18:16. Przyjazd do Wiednia o 7:27 a do Innsbrucku o 9:14.

Połączenie jest wykonywane taborem ÖBB, przy współpracy kolei belgijskich (SNCB), które dostarczają lokomotywy na trasie w Belgii.

Ceny biletów zaczynają się od €29,90 (mniej więcej 127 zł) za miejsce siedzące. Nie jest to drogo za przejazd około 915 km, ale te czternaście godzin na siedząco przez noc….. Kuszetka kosztuje €49,90 (210 zł) zaś miejsce sypialne €89,90 (380 zŁ).

Dla porównania: można znaleźć lotniczy bilet powrotny Wiedeń-Bruksela za niecałe €30 (tanie linie) lub około €130 (linie regularne). Czas lotu to niecałe 2 godziny. Każdy indywidualnie zadecyduje co wybrać…..

zdjęcie: nightjet.com

Przyspieszenie pociągów pasażerskich Austria-Czechy

Na spotkaniu ministrów transportu Republiki Czeskiej (Dan Tok) i Austrii (Norbert Hofer) w Pradze, omawiano plany przyspieszenia pasażerskich  pociągów między tymi krajami. W szczególności  czas przejazdu między Linz a Pragą ma być skrócony z obecnych 4 godzin 10 minut do 3 godzin 45 minut pod koniec tej dekady. czeska wielosystemowa lokomotywa typu 380

wielosystemowa lokomotywa ČD seria 380 na trasie Linz-Praga

Modernizacja trasy Wiedeń – Brno ma się rozpocząć w 2021 roku.. Odcinek od Wiednia do granicy  w Brzecławiu będzie dostosowany do szybkości 160km/h,  a nawet do 200 km/h na niektórych odcinkach.  Austria przeznaczyła na to 650 milionów euro.

Wracając do połączeń Linz-Praga: najkrótsza trasa między tymi dwoma miastami prowadzi przez Czeskie Budziejowice. Miłośników ciekawostek historycznych zaciekawi fakt, że pierwsza (albo druga, źródła są sprzeczne) publiczna linia kolejowa na kontynencie europejskim została otwarta między Linzem a Budziejowicami w 1832 roku. Wagony były ciągnięte przez konie, pociągi pasażerskie kursowały od wiosny do jesieni, odjeżdżając raz dziennie o godzinie 5:00 z obu stacji końcowych.  Przejazd 129 kilometrów zajmował 14 godzin, w tym godzinny postój na lunch w połowie drogi. Dla porządku dodajmy, że rozstaw szyn wynosił 1106 mm. W drugiej połowie 19. wieku linię przebudowano na normalnotorową, a w 1872 roku wprowadzono trakcję parową .konny pociąg Linz - Czeskie Budziejowice

konny pociąg Linz – Czeskie Budziejowice, około 1840 r.

zdjęcie u góry: Quintus Vosman
rycina u dołu: A. Krúzner

Koleje na liście dziedzictwa UNESCO

Na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO są budowle, zabytkowe miejscowości, dzieła sztuki, zabytki przyrody, wykopaliska archeologiczne…. i co jeszcze? Chyba nikt nie zgadnie, że są tam również linie kolejowe i inne obiekty związane z tą formą transportu.

Pierwszym „kolejowym” wpisem na listę była linia kolejowa przez przełęcz Semmering w Austrii. Zbudowana w latach 1848 – 1854, jest „jednym z najwiekszych osiągnięć budownictwa lądowego z tej pionierskiej epoki rozwoju kolei”, jak głosi oficjalny wpis. Była to pierwsza normalnotorowa europejska kolej górska. Zbudowano ją w bardzo trudnym terenie: z 41-kilometrowej trasy, 60% ma nachylenie 20-25‰ (odpowiadające 1 metrowi różnicy wysokości na odległości 40 m), a 16% jest na zakrętach o promieniu tylko 190 m. Przy budowie linii zastosowano nowatorskie metody wyznaczania trasy i prac inżynierskich, a dodatkowo trzeba było skonstruować nowe typy parowozów, gdyż dotychczasowe nie mogłyby prowadzić pociągów po tak trudnej trasie.

Linia Semmering zbudowana została z maksymalnym zachowaniem równowagi między przyrodą a technologią, i dlatego okolice Semmeringu szybko rozwinęły się jako rejony turystyczne. Powstały tam nowe miejscowości do których na wypoczynek masowo przyjeżdżali mieszkańcy austro-węgierskiej stolicy, do tego stopnia, że sam Semmering określano jako „Wiedeń w górach”.

Pociąd na linii Darjeeling, około 1930 r.W roku 1999 do listy UNESCO dodano górską linię kolejową w Darjeeling (Darjeeling Himalayan Railway). Zbudowana w latach 1879 – 1881, ta wąskotorowa (610 mm) linia o długości 88 km zaczyna się na wysokości 100 metrów n.p.m, a kończy na 2200 metrów. Zbudowano ją, by zapewnić dogodne połączenie Kalkuty z Darjeeling, centrum rejonu uprawy herbaty a także ośrodkiem sanatoryjnym i ważnym posterunkiem wojskowym w czasach brytyjskiego panowania w Indiach.

W latach 2005-2008 do kolei w Darjeeling UNESCO dodało dwie inne linie w indyjskich Himalajach. Pierwsza z nich, Kolej w Górach Nilgiri (Nilgiri Mountain Railway), o długości 46 km i rozstawie szyn 1000 mm. Na odcinku 28 kilometrów jest to kolej zębata systemu Abta, z maksymalnym pochyleniem 8,33%. Druga linia to kolej Kalka-Shimla (Kalka–Shimla Railway), o długości 96 km z 107 tunelami i 864 mostami, o rozstawie 762 mm. Zbudowano ją by ułatwić dojazd do Shimli, letniej stolicy brytyjskich Indii, położonej na wysokości 2169 m u stóp Himalajów. Te trzy indyjskie koleje mają obecnie wspólny wpis na listę UNESCO jako Koleje Górskie w Indiach (Mountain railways of India).

Dwa odcinki Szwajcarskich Kolei Retyckich (Rhätische Bahn): linia Albula (Thusis–St. Moritz) i linia Bernina (St. Moritz–Tirano), zostały dodane na listę dziedzictwa w 2008 roku. Oba odcinki maja łacznie 128 km długości, 53 tunele oraz 196 wiaduktów i mostów. Wpis mówi o „wzorcowym przykładzie wykorzystania kolei do przezwyciężenia odosobnienia miejscowości w centralnych Alpach na początku XX wieku, z znaczącym i trwałym wpływem na życie w górach”. Budowa Kolei Retyckich (rozstaw 1000 mm) została zapoczątkowana w 1888 roku i kontynuowana etapami do 1922. Najwyższy punkt jest na przełęczy Bernina na wysokości 2253 metrów – żadna terenowa niezębata kolej w Europie nie wjeżdża wyżej.

 

Chhatrapati Shivaji Terminus, Mumbaj (Bombaj)Wracamy do Indii. Następnym obiektem na liście UNESCO jest Dworzec Króla Śiwadźiego (Chhatrapati Shivaji Terminus) w Mumbaju (Bombaju). Zbudowany w 1887 roku jako Dworzec Królowej Wiktorii (Victoria Terminus) w stylu będącym połączeniem neogotyku i architektury indyjskiej, jest jedną z najruchliwszych stacji w Indiach z 18 peronami, a także mieści zarząd jednej z 16 indyjskich dyrekcji kolejowych.

Wpis dotyczący budapeszteńskich brzegów Dunaju i dzielnicy zamkowej został w 2002 roku rozszerzony o Linię M1 metra (Millenniumi Földalatti Vasút – Milenijna Kolej Podziemna), zbudowaną w 1896 z okazji tysiąclecia państwa węgierskiego. Było to pierwsze metro w kontynentalnej części Europy i pierwsze z napędem elektrycznym. Uzasadnienie wpisu mówi o wzorcowym przykładzie wykonania planu opartego o najnowsze techniczne rozwiązania swoich czasów, spełniającym wymogi powstającego nowoczesnego społeczeństwa.

 

Forth Bridge, most kolejowyW Wielkiej Brytanii, a konkretnie w Szkocji, kolejowym obiektem na liście UNESCO jest most nad zatoką Firth of Forth (Forth Bridge, nieoficjalnie nazywany Forth Rail Bridge, by odróżnić go od pobliskiego mostu drogowego). Zbudowany w latach 1882-1890, most ma 2467 metrów długości, w tym dwa 520-metrowe przęsła. W uzasadnieniu wpisu do rejestru UNESCO z 2015 roku czytamy, ze jest to jeden z najwiekszych mostów o takiej konstrukcji, nadal używany, a jego przemysłowa estetyka wynika z prostej i nieukrywanej ekspozycji elementów konstrukcyjnych. Most ten jest krokiem milowym w projektowaniu i budowie mostów w epoce gdy koleje zaczęły dominować dalekie podróże naziemne.

wykorzystano książkę „Europe by Rail: The Definitive Guide”
zdjęcia: Wikipedia

Cały kraj bez pociągów przez miesiąc

Jeden z europejskich krajów zamknął całą swoja sieć kolejową na cały miesiąc.  Przez cały czerwiec 2017 ani jeden pociąg nie pojedzie w tym państwie. Wyobraźmy sobie co by się działo gdyby to było w Polsce. Ale 38 tysięcy Liechtensteinczyków przyjmują ze spokojem miesiąc wolny od pociągów.

W Liechtensteinie jest tylko jedna linia kolejowa, o długości 9,5 km. Łączy ona Feldkirch (Vorarlberg, Austria) with Buchs (St. Gallen,  Szwajcaria). To może stwarzać wrażenie jakiejś drugorzędnego połączenia,  ale w rzeczywistości jest to jedna z głównych linii transalpejskich na kierunku ze wschodu na zachód. Korzystają z niej pociągi Railjet  między Wiedniem a  Zürichem, a także inne połączenia międzynarodowe.  Jest bardzo prawdopodobne, że większość pasażerów tych pociągów nie zdaje sobie sprawy, że przejeżdża przez Liechtenstein….Kolejowa mapa centralnej Europy: Austria, Szwajcaria, Lichtenstein

Austriacki zarządca infrastruktury kolejowej ÖBB-Infrastruktur AG, odpowiedzialny również za kolej w Liechtensteinie, postanowił dokonać modernizacji tej trasy, zamykając ją całkowicie do  3 lipca.  W wyniku zaplanowanych prac czas przejazdu przez ten kraj skróci się o kilka minut, i jego mieszkańcy będą na pewno dumni z tego, że szybkim pociągiem można będzie przejechać od granicy do granicy zaledwie w pięć minut….

Na podstawie materiałów z Hidden Europe

Śmieci na tory

Władze Rzymu, stojąc przed problemem braku miejsca na wysypiskach śmieci, wpadły na śmiały pomysł: wysyłać odpadki do spalarni koło Wiednia.

Zadowolone są obie strony: austriacka spalarnia firmy EVN Abfallverwertung NÖ w Zwentendorf (kraj związkowy Dolna Austria, 40 km na płn-zach od Wiednia) ma niewykorzystane moce przerobowe, a Rzymowi brakuje miejsca na składanie śmieci.

Podpisano więc umowę na mocy której Włosi zapłacą austriackiej firmie za spalanie 70 tysięcy ton rzymskich odpadków domowych rocznie. Co tydzień dwa lub trzy pociągi przywożą hermetycznie zamknięte kontenery z około 700 tonami śmieci w każdym pociągu.

Trasy pociągów ze śmieciami miedzy Rzymem a Wiedniem

Trasy pociągów ze śmieciami

Odpady są spalane i zamieniane w gaz, używany do wytwarzania pary, która dostarczana jest do pobliskiej elektrowni, wytwarzającej prąd dla 170 tysięcy domów w Dolnej Austrii.

Można się zastanawiać czy ma sens wozić śmieci do utylizacji na odległość ponad 1000 km, ale jest to zgodne z wytycznymi Unii Europejskiej zmierzającymi do zmniejszenia ilości śmieci na wysypiskach.

Gernot Alfons, dyrektor EVN Abfallverwertung, twierdzi, że takie rozwiązanie jest słuszne: alternatywą byłoby składowanie śmieci na wysypiskach, gdzie wytwarzałyby duże ilości metanu, zaś pozbywanie się odpadków w spalarni o wysokiej wydajności jest znacznie lepsze dla środowiska.

Grafika: BBC

Wiedeń Hauptbahnhof

10 października 2014 roku punktualnie o godzinie 10 (10:00 10/10 – teraz jasne?) austriacki prezydent  Heinz Fischer formalnie otworzył nowy wiedeński dworzec: Wien Hauptbahnhof. Było to okazją do dwudniowego święta w stolicy, rozpoczętego przy dźwiękach melodii „Mamma Mia”.

Ta przelotowa stacja łączy linie idące z północy na południe i ze wschodu na zachód, wśród których są trzy transeuropejskie korytarze kolejowe (TEN). Hauptbahnhof zastąpił dworce czołowe Südbahnhof i Ostbahnhof, usytuowane pod kątem prostym wobec siebie.

Projekt budowy został zatwierdzony w grudniu 2006. Wstępne prace (m.in. przebudowa pobliskich stacji U-Bahn i S-Bahn) rozpoczęto w czerwcu 2007, zaś budowę  samego Hauptbahnhof rozpoczęto w kwietniu 2010. Pociągi zaczęły przejeżdżać przez Hauptbahnhof bez zatrzymywania w sierpniu 2012. Lokalne pociągi i S-Bahn zaczęły  obsługiwać pasażerów na nowym dworcu w grudniu 2012,  natomiast pełne wykorzystanie dworca rozpocznie się od nowego rozkładu jazdy, czyli od  14 grudnia 2014.  Oczekuje sie, że po pełnym oddaniu do użytku (w grudniu 2015), Hauptbahnhof będzie obsługiwał 145 tysięcy pasażerów i 1000 pociągów dziennie.

Wiedeń Hauptbahnhof

Wiedeń Hauptbahnhof

Cały projekt kosztował 987 milionów euro, i był sfinansowany przez  ÖBB (austriackie koleje państwowe), miasto Wiedeń, Unię Wuropejską i prywatnych deweloperów, którzy planują zbudować w tym rejonie biurowce, centra handlowe i szkoły.

Hauptbahnhof ma pięć peronów z dwoma krawędziami każdy, pod dachem ze szkła i stali. Jest  800 miejsc siedzących, gdzie pasażerowie mogą czekać bez konieczności kupowania czegokolwiek w ponad 90 sklepach, kawiarniach  i restauracjach. W centrum obsługi podróżnych jest kącik dla dzieci. Pełny dostęp bez chodzenia po schodach umożliwiony jest  przez 29 schodów ruchomych i  14 wind.

Lew św Marka na Wien Hauptbahnhof

Lew św Marka na Wien Hauptbahnhof

Pod stacją jest parking, sa również  stojaki dla 1100 rowerów.  Na dworcu jest rzeźba lwa św. Marka,  przeniesiona ze zburzonego Südbahnhof, która symbolizuje kolejowe połączenie Wiednia  z Wenecją.

%d blogerów lubi to: