Kolej na kolej

Strona główna » Posty oznaczone 'Indie'

Archiwa tagu: Indie

Indie: kolejarz ratuje dziecko

Sześcioletni chłopiec szedł ze swoją niewidomą matką wzdłuż peronu na stacji Vangani (70 km na wschód od Mumbai) w Indiach. Z jakiegoś powodu chłopiec obsunął się z krawędzi peronu, matka na szczęście nie spadła razem z nim. Za chwilę zza zakrętu ukazał się pociąg jadący po torze na który spadło dziecko. Chłopak usiłował wspiąć się na peron. ale było dla niego za wysoko.

Tragedii zapobiegł szybkomyślący zwrotniczy Mayur Shelkhe który podbiegł do chłopca, podsadził go na peron i sam na niego wspiął jakieś 2 sekundy przez przejazdem pociągu.

Ministerstwo Kolei nazwało bohaterskiego kolejarza „dobrym Samarytaninem” który ryzykował własnym życiem by ocalić dziecko, Podkreślono też jego odwagę i poczucie obowiązku w wypełnianiu zadań służbowych.

Aktualizacja 22/04/2021: Mayur Shelkhe otrzymał od ministra kolejnictwa nagrodę 50 tysięcy rupii (około 2500 zł), z czego połowę oddał na koszty wykształcenia uratowanego przez siebie chłopca.


Indie: pechowy ekspresowy pociąg

W Indiach odbyła się uroczysta inauguracja  pierwszego pociągu pasażerskiego z rozkładową prędkości 160 km/h. Nie odbyło się bez wpadek….

Po pierwsze, jeszcze w grudniu 2018 indyjski minister kolei, Piyush Goyal, opublikował wideo nowego pociągu w czasie jazdy próbnej przez stację Asaoti w stanie Hariana , które okazało się dwukrotnie przyspieszonym filmem nakręconym przez kogoś innego kilka tygodni wcześniej.

Po drugie, w dzień po przejeździe promocyjnym, zainaugurowanym przez premiera Narendę Modiego,  w czasie powrotnego kursu do Delhi bez pasażerów  doszło do awarii hamulców w czterech ostatnich wagonach, co spowodowało zadymienie i utratę zasilania we wszystkich 16 wagonach.  Nikt w wypadku nie ucierpiał, ale pociąg nie był w stanie samodzielnie kontynuować jazdy.

Pociąg ten, Vande Bharat Express, będzie obecnie najszybszym połączeniem na indyjskiej sieci kolejowej. Połączy stolicą Delhi z miastem Varanasi (dawniej Benares)  które jest ważnym ośrodkiem pielgrzymkowym dla wyznawców hinduizmu, jak i buddyzmu. Trasę tę pokonuje w ciągu 8 godzin, czyli o około godzinę szybciej niż dotychczasowe pociągi.  Cena biletu będzie jednak znacząco wyższa.

Train 18, czyli Vande Bharat Express
Warto wspomnieć, że Vande Bharat Express to pierwszy na kolejach indyjskich elektryczny zespół trakcyjny dla ruchu dalekobieżnego. Składa się on z 16 wagonów (wszystkie z silnikami trakcyjnymi) zbudowanych prawie w całości w zakładach ICF (Integral Coach Factory) w Chennai. Budowa trwała zaledwie 18 miesięcy, stąd alternatywna nazwa pociągu Train 18. Planuje się budowę kolejnych pięciu jednostek.

video: Alt News Videos
foto: cntrtraveller, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons

Indie: pociąg przejechał 12 km bez lokomotywy

Stan Odisha (Orrisa) w UndiachDnia 8 kwietnia 2018 roku,  pociąg ekspresowy z Ahmedabad do Puri zatrzymał się na stacji Titlagarh w wschodnioindyjskim stanie Odisha (Orisa), gdzie rozkładowo przewidziana jest zmiana lokomotywy.

Ale tego dnia nie wszystko poszło zgodnie z codzienną rutyną. Personel stacyjny odczepił lokomotywę, ale nie zablokował wagonów płozami hamulcowymi, czego wymagają lokalne przepisy.  Zanim nową lokomotywę doczepiono do pociągu, skład 22 wagonów (indyjskie pociągi są bardzo długie…) zaczął się staczać w kierunku z którego przyjechał.

Pracownicy stacji Titlagarh  natychmiast zauważyli to potencjalnie niebezpieczne wydarzenie i zaalarmowali stacje w kierunku których staczał się pociąg bez lokomotywy. Po 12 kilometrach udało się opanować sytuację:  jego szybkość się zmniejszyła bo tory zaczęły iść pod górę, a na kolejnej stacji w poprzek torów ułożono drewniane podkłady, które ostatecznie  zatrzymały pociąg.

Na szczęście skończyło się na gwałtownym, nieprzyjemnym zahamowaniu wagonów.  W pociągu było kilkaset osób, ale nikt nie odniósł obrażeń.

 

Koleje na liście dziedzictwa UNESCO

Na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO są budowle, zabytkowe miejscowości, dzieła sztuki, zabytki przyrody, wykopaliska archeologiczne…. i co jeszcze? Chyba nikt nie zgadnie, że są tam również linie kolejowe i inne obiekty związane z tą formą transportu.

Pierwszym „kolejowym” wpisem na listę była linia kolejowa przez przełęcz Semmering w Austrii. Zbudowana w latach 1848 – 1854, jest „jednym z najwiekszych osiągnięć budownictwa lądowego z tej pionierskiej epoki rozwoju kolei”, jak głosi oficjalny wpis. Była to pierwsza normalnotorowa europejska kolej górska. Zbudowano ją w bardzo trudnym terenie: z 41-kilometrowej trasy, 60% ma nachylenie 20-25‰ (odpowiadające 1 metrowi różnicy wysokości na odległości 40 m), a 16% jest na zakrętach o promieniu tylko 190 m. Przy budowie linii zastosowano nowatorskie metody wyznaczania trasy i prac inżynierskich, a dodatkowo trzeba było skonstruować nowe typy parowozów, gdyż dotychczasowe nie mogłyby prowadzić pociągów po tak trudnej trasie.

Linia Semmering zbudowana została z maksymalnym zachowaniem równowagi między przyrodą a technologią, i dlatego okolice Semmeringu szybko rozwinęły się jako rejony turystyczne. Powstały tam nowe miejscowości do których na wypoczynek masowo przyjeżdżali mieszkańcy austro-węgierskiej stolicy, do tego stopnia, że sam Semmering określano jako „Wiedeń w górach”.

Pociąd na linii Darjeeling, około 1930 r.W roku 1999 do listy UNESCO dodano górską linię kolejową w Darjeeling (Darjeeling Himalayan Railway). Zbudowana w latach 1879 – 1881, ta wąskotorowa (610 mm) linia o długości 88 km zaczyna się na wysokości 100 metrów n.p.m, a kończy na 2200 metrów. Zbudowano ją, by zapewnić dogodne połączenie Kalkuty z Darjeeling, centrum rejonu uprawy herbaty a także ośrodkiem sanatoryjnym i ważnym posterunkiem wojskowym w czasach brytyjskiego panowania w Indiach.

W latach 2005-2008 do kolei w Darjeeling UNESCO dodało dwie inne linie w indyjskich Himalajach. Pierwsza z nich, Kolej w Górach Nilgiri (Nilgiri Mountain Railway), o długości 46 km i rozstawie szyn 1000 mm. Na odcinku 28 kilometrów jest to kolej zębata systemu Abta, z maksymalnym pochyleniem 8,33%. Druga linia to kolej Kalka-Shimla (Kalka–Shimla Railway), o długości 96 km z 107 tunelami i 864 mostami, o rozstawie 762 mm. Zbudowano ją by ułatwić dojazd do Shimli, letniej stolicy brytyjskich Indii, położonej na wysokości 2169 m u stóp Himalajów. Te trzy indyjskie koleje mają obecnie wspólny wpis na listę UNESCO jako Koleje Górskie w Indiach (Mountain railways of India).

Dwa odcinki Szwajcarskich Kolei Retyckich (Rhätische Bahn): linia Albula (Thusis–St. Moritz) i linia Bernina (St. Moritz–Tirano), zostały dodane na listę dziedzictwa w 2008 roku. Oba odcinki maja łacznie 128 km długości, 53 tunele oraz 196 wiaduktów i mostów. Wpis mówi o „wzorcowym przykładzie wykorzystania kolei do przezwyciężenia odosobnienia miejscowości w centralnych Alpach na początku XX wieku, z znaczącym i trwałym wpływem na życie w górach”. Budowa Kolei Retyckich (rozstaw 1000 mm) została zapoczątkowana w 1888 roku i kontynuowana etapami do 1922. Najwyższy punkt jest na przełęczy Bernina na wysokości 2253 metrów – żadna terenowa niezębata kolej w Europie nie wjeżdża wyżej.

 

Chhatrapati Shivaji Terminus, Mumbaj (Bombaj)Wracamy do Indii. Następnym obiektem na liście UNESCO jest Dworzec Króla Śiwadźiego (Chhatrapati Shivaji Terminus) w Mumbaju (Bombaju). Zbudowany w 1887 roku jako Dworzec Królowej Wiktorii (Victoria Terminus) w stylu będącym połączeniem neogotyku i architektury indyjskiej, jest jedną z najruchliwszych stacji w Indiach z 18 peronami, a także mieści zarząd jednej z 16 indyjskich dyrekcji kolejowych.

Wpis dotyczący budapeszteńskich brzegów Dunaju i dzielnicy zamkowej został w 2002 roku rozszerzony o Linię M1 metra (Millenniumi Földalatti Vasút – Milenijna Kolej Podziemna), zbudowaną w 1896 z okazji tysiąclecia państwa węgierskiego. Było to pierwsze metro w kontynentalnej części Europy i pierwsze z napędem elektrycznym. Uzasadnienie wpisu mówi o wzorcowym przykładzie wykonania planu opartego o najnowsze techniczne rozwiązania swoich czasów, spełniającym wymogi powstającego nowoczesnego społeczeństwa.

 

Forth Bridge, most kolejowyW Wielkiej Brytanii, a konkretnie w Szkocji, kolejowym obiektem na liście UNESCO jest most nad zatoką Firth of Forth (Forth Bridge, nieoficjalnie nazywany Forth Rail Bridge, by odróżnić go od pobliskiego mostu drogowego). Zbudowany w latach 1882-1890, most ma 2467 metrów długości, w tym dwa 520-metrowe przęsła. W uzasadnieniu wpisu do rejestru UNESCO z 2015 roku czytamy, ze jest to jeden z najwiekszych mostów o takiej konstrukcji, nadal używany, a jego przemysłowa estetyka wynika z prostej i nieukrywanej ekspozycji elementów konstrukcyjnych. Most ten jest krokiem milowym w projektowaniu i budowie mostów w epoce gdy koleje zaczęły dominować dalekie podróże naziemne.

wykorzystano książkę „Europe by Rail: The Definitive Guide”
zdjęcia: Wikipedia

%d blogerów lubi to: